Blog Image

Vakanties

Trop chaud

Frankrijk 2019 Posted on Thu, July 18, 2019 22:40:23

8 Trop chaud…

Voor het eerst in de geschiedenis van Frankrijk is er een code rood afgeroepen wat betreft de temperatuur.

Overdag stijgt de temperatuur tot ver boven de 40 graden wat betekent dat we eigenlijk niets anders kunnen doen dan overleven. We kunnen niet uit eten, niet op een terrasje zitten en nergens heen of gaan wandelen.

Ondanks dit doen we toch een poging om naar de kust te gaan en kiezen voor Sete waar het die dag maximaal 35 graden zou worden.

Het ritje van 1,5 uur belooft veel goeds en de temperatuur is rond de 30 graden en we verheugen ons erop om daar heerlijk rond te wandelen. Nog voordat we op advies van char en Jos, die eerder vertrokken zijn, de parkeergarage aan de boulevard inrijden stijgt de temperatuur toch weer.

De jongelui zit onder een parasol op een terrasje wat te drinken terwijl Daniël zich amuseert met een gekregen koekje en een bakje ijsblokjes.

Het is hier heel gemoedelijk en erg mooi, Sete is nog niet overstroomd met toeristen en iedereen is hier opvallend vriendelijk.

Nadat we het hoognodige vocht tot ons genomen hebben doen we een poging om te gaan wandelen.

Aan het einde van de boulevard blijkt het toch weer veel te warm te zijn en zoeken we zo snel mogelijk weer de schaduw op. Charly en Jos willen eigenlijk terug naar de camping maar er moet nog wel even gegeten worden.

We lopen terug en gaan proberen een restaurant met airco te vinden terwijl char probeert Daniël te laten slapen wat deze keer niet zo snel lukt.

Char dreigt weg te gaan totdat Daniël toch ineens in slaap valt terwijl wij net een verlaten restaurant in gevlucht zijn

Voor ons sluiten ze de deuren en langzaam voelen we de verkoelende lucht van de airco die mijn enorme hoeveelheid zweetdruppels langzaam droogt

Char gaat overstag en komt toch ook naar binnen met achter haar aan een glimlachende Jos die vis ruikt.

Niet veel later zitten we aan de fruits de mer en heerlijke mosselen met brood.

Char kiest voor de veilige spaghetti wat niet echt een succes is in een visrestaurant.

Wanneer Daniël uitgerust wakker en “aan” gaat geniet hij gelijk weer van heel veel aandacht van de dames en van heerlijk vers brood.

Nadat we verkwikt en weer vrolijk Daniël in een superschone babyruimte weer fris en fruitig hebben kunnen maken storten we ons weer in de verzengende hitte.

Hier in “zuid Frankrijk aan zee” moeten we nog wel een blauw met witte strepen vestje voor Daniël kopen wat ons pas lukte nadat het jonge stel met gezwinde spoed de koelte van hun aircoauto hebben opgezocht.

Snel zoeken wij ook de auto weer op en kunnen weer ruim een uur genieten van het mooie Frankrijk vanachter de veilige en koele autoramen.

Aan het einde van de middag sluiten we de dag weer af met een bezoek aan het verkoelende zwembad.

Daniël in zijn gestreepte zwembroekje met zonnehoed en zonnebril is de prins van het zwembad en dobbert gezellig zwaaiend rond terwijl hij van alle kanten aandacht krijgt en zijn personeel zich uit de naad zwemt voor hem.

‘S avonds zijn we te moe om nog iets te doen en zelfs voor mahjongen is het te warm,

En toch… is het voor ons een geweldige vakantie! Wat zijn we bevoorrecht dat we dit mee mochten en konden maken.

Soms is simpel zo bijzonder….



Tres tres chaud

Frankrijk 2019 Posted on Sun, June 30, 2019 21:28:34

7 Tres tres chaud

Het wordt steeds warmer in Frankrijk de temperatuur stijgt dagelijks boven de 40 graden en de hitte begint echt onaangenaam te worden.

‘S nachts komt de temperatuur niet meer onder de 26 graden en slapen gaat best moeilijk of eigenlijk niet.

Het is overdag echt te warm om iets te doen en we komen de dag door door ‘s middags tijdens de heetste uren de auto in te vluchten en in de omgeving rond te rijden. Ook het dagelijkse bezoek aan de supermarkt is een hoogtepunt van de dag!

Het moment dat we bij de groenten en fruit afdeling langs de heerlijk verkoelende minuscule waterdruppeltjes, die alles lekker koel houden, lopen is een waar genot!

Maar…. het openen van een diepvries deur.. dat blijft het absolute hoogtepunt van deze dagen! De verfrissende koude lucht die je dan tegemoet komt is zo heerlijk!

Soms bekruipt mij het gevoel dat het zo vreselijk jammer is dat al onze plannen in het water vallen.. maar wanneer onze dagelijkse autoritjes er weer op zitten en we weer gezamenlijk op ons “plekkie” zitten ben ik dit gevoel ineens weer kwijt.

Onze prins Daniël zijn eigen zwemparadijs wordt weer door ons allemaal in gereed gebracht en de pret kan bijna beginnen.

We prepareren vrolijk, ondanks onze zweetdruppels, zijn koninklijke badje met een laagje fris en schoon water. De omgeving hiervan wordt bedekt met grote badhanddoeken en het laatste beetje zonneschijn wordt verjaagd door de parasol.

Nadat Daniël in een schone zwemluier is gehesen en de nodige flesjes en bakjes in zijn badje, nadat ze gecontroleerd zijn op losse onderdelen, gegooid hebben nemen wij allen plaats rondom dit paradijsje.

Met 4 man personeel amuseert hij zich kostelijk!

Even spelen in het water, beklimmen van het personeel en tussendoor een lange vinger eten. Die lange vinger zorgt er natuurlijk weer voor dat het badwater ververst moet worden en we weer van voren af aan moeten beginnen, aangezien de Franse mieren ook dol zijn op de lange vingers en verkoelend water.

Kortom het is een heel karwei zo in de vakantie.

Aan het einde van iedere middag gaan we dagelijks met een volle kinderwagen, beladen met handdoeken, smeersels, zwemband, zonnehoed en zonnebrillen naar het zwembad om echt af te koelen.

Het verwarmde binnenbad en het koude buitenbad met waterval geeft even heerlijke verkoeling en plezier voor ons allemaal.

Als het weer etenstijd wordt verdwijnt het stel de airco in voor het avondritueel met Daniël, eten badderen en voorbereiden voor de nacht.

Ik zweet gewoon weer opnieuw want alle badhanddoeken moeten morgen weer fris en fruitig zijn, als alles weer van voren af aan begint.

Wanneer de zon verdwenen is, Daniël weer zwitsalbaby is en alles opgeruimd is daalt de rust weer neer.

Na ons avondeten is er nog tijd voor een glaasje (en heel veel water) wat potjes mahjongen en het regelmatig checken van de weersvoorspellingen totdat de jongelui hun bed opzoeken en wij met een diepe zucht samen achterblijven in de stilte van lange hete nacht..



Tout change

Frankrijk 2019 Posted on Sun, June 30, 2019 13:12:43

6 Tout change

Het begint allemaal te wennen, Daniël wordt 2x per dag door oma gepest met een druppeltje in zijn oog, ook al is hij hier niet blij mee hij is het gelukkig ook gauw weer vergeten..

Char en Jos halen het dagelijkse brood en aan het eind van de dag maakt Gj zijn dagelijkse, iedere dag natuurlijk meer, kilometers in de omgeving. Gelukkig heeft iedere dag ook nog wel iets bijzonders.

De zaterdagmarkt in Uzès is het hoogtepunt hier in deze omgeving en natuurlijk gaan wij hier ook heen. Charly en Jos gaan vroeger weg zodat Daniël nog even in de auto kan slapen aangezien de temperatuur dagelijks hoger en onhoudbaarder wordt.

Het loopt tegen de 40 graden wat vooral te merken is aan de enorme hoeveelheid zweetdruppels en de bijbehorende rode hoofden.

Ook de markt van Uzès is heel groot en druk geworden en de koperen ploert schijnt ongenadig op ons neer nadat we eindelijk de file uit zijn en een parkeerplek hebben gevonden.

Vol goede moed lopen we langs de bekende kramen met kleding, olijven, lavendel en souvenirs

Tot onze verbazing worden we uitgescholden en boos van een terrasje in de schaduw gestuurd omdat de door Char en Jos bestelde crêpes blijkbaar niet onder eten vallen… gelukkig heeft Char net genoeg tijd gehad om Daniël zijn fles te maken en te geven!

Teleurgesteld en verbouwereerd lopen we verder en het stel vlucht al snel, met het kleine ventje, voor de warmte richting hun auto met airco.

Gj en in zoeken een ander klein terras waar we net een piepklein tafeltje vinden naast een Belgische oude dikke dame die gechaperonneerd wordt door een jonge vent vol met sterke verhalen over zijn leven.

Deze man ziet zijn kans schoon om ons met al deze verhalen enorm te vervelen terwijl wij tevergeefs trachten de te groot uitgevallen panini zonder morsen op te eten.

Blij dat we de helft van ons broodje opgegeten hebben vluchten we snel de eerste de beste winkel in om onszelf van deze man te verlossen.

Weer heb ik geen nieuw tafelkleed gekocht voor ons al meer dan 20 jaar oude tuinstel van de caravan. Het heeft toch wel wat jaar in jaar uit hetzelfde plastic tafelkleedje …

We lopen nog wat rond en kopen in een opwelling een heel toepasselijke, handgemaakte en ingelijste levensboom voor het jonge stel en gaan terug naar de camping.

De voor ons zo heerlijke camping is wel veranderd van een bijzondere kasteelcamping in een doorsnee camping die onderdeel is van een Franse keten.

De eens zo mooie natuur op de camping is verdord en slecht onderhouden, de altijd bloeiende lavendelstruiken bij de ingang zijn verdreven door onkruid en de heggen rond de campingplaatsen zijn dood en niet meer gesnoeid.

Ook alle kampeerplaatsen, behalve bij het kasteel, zijn verdwenen en volgestouwd met mobile home’s en chalets met jacuzzi… het zwembad is ondiep gemaakt zodat er geen badmeester meer nodig is. Er staan geluidsboxen rondom het zwembad…en het gerucht gaat dat er volgend jaar geen kampeerplekken bij het kasteel zijn..

Dan zou er dus ook na 20 jaar geen plek meer zijn voor ons… maar willen wij dan nog wel ergens anders heen?

Alles is veranderd… dus ook hier!

Gertjan en ik eten ‘s avonds samen bij het restaurant (terwijl het stel het moet doen met een afhaalpizza) van de camping.

De veranderingen hier hebben ons geschokt we vragen ons af of dit nog wel een plek is waar we nog terug kunnen of willen komen.

Om ons heen zien we een aantal bekende, maar ook ouder geworden, gezichten… en gelukkig vinden zij het allemaal net zo erg als wij.

We moeten wel accepteren dat niets meer is zoals het altijd was…

Zou dit dan echt het laatste jaar hier zijn?? Alles verandert…

Gelukkig was het gezelschap en de kwaliteit van het eten nog net als toen!



Mourir un peu

Frankrijk 2019 Posted on Thu, June 27, 2019 12:22:37

5 Mourir un peu

De eerste dagen vliegen rustig voorbij maar zijn wel ruw onderbroken door het bericht dat Thijs is overleden..

We staan nog voor een enorm dilemma… gaan we terug naar Nederland?? We zijn hier net..

Ik wil terug naar Nederland, maar kan ik terug naar nederland?

Ik bel Els en soms is een telefoongesprek bijna net zo goed als een bezoekje en ik word hier gelukkig wat rustiger door.

Het liefst stap ik gelijk in de auto en ga naar Els. Maar de rit van ruim 1100 kilometer,

Terwijl ik zo moe ben, maakt mij angstig. Ik… die vroeger alles aankon.

Els zegt alleen “blijf alsjeblieft daar”.

Iedereen zegt mij dat ik hier moet blijven…

Daniël krijgt een bobbeltje op het wit van zijn oog en wat later krijgt hij een rood oog.

Char en Jos gaan even met Daniël naar de Dr Marseille in St. Ambroix , nog steeds en na al die jaren, de huisarts voor de campinggasten.

Nog meer onrust in mijn hoofd.

Hoe kort is het nog geleden dat ik daar met char heen ging??

Het lijkt of ik nu alleen leef met herinneringen, hoeveel jaar is het geleden dat char hier in het ziekenhuis terechtkwam en mijn moeder stierf na dezelfde vakantie hier op Boisson? De nachtmerries door mijn tekort aan slaap vechten ‘s nachts om voorrang en zorgen voor een enorme moeheid en een enorm wantrouwen in mijn lichaam.

De gedachte dat ik naar een cardioloog moet bekruipt mij dag en nacht en zorgt voor spierkrampen overal in mijn lijf.

Daniël mag een paar dagen niet zwemmen en krijgt gewoon voor een paar dagen antibioticadruppeltjes en onze eigen, telefonisch geraadpleegde, huisarts is het hier mee eens en stelt char en ook ons gerust.

We gaan naar de markt in Barjac waar de prijzen van echt alles schrikbarend zijn,

15 euro voor een bakje aardbeien? Een klein houten treintje voor 30 euro?

Zelfs de beroemde Franse zeepjes zijn duur geworden.

Het lopen over de markt, het “kijken kijken en niet kopen” hoort wel bij onze vakanties hier en brengt langzaam rust ook in mijn hoofd.

De geweldige muziek op het terras was gelukkig wel gratis en ook de koffie was bovendien superlekker! Dit is genieten…. Dit is Frankrijk! Daniël genoot ook zichtbaar van alle vrouwen die smolten bij het zien van zijn mooie ogen en zwaaide lief naar alle kanten.

Alleen mijn gedachten zijn nog steeds bij Els… moet ik wel of niet terug…

Ik moet eerst goed slapen dat is het enige nu wat zeker is.

De uitdrukking “partir c’est mourir un peu” dringt zich aan mij op.

Ik had al afscheid genomen van Thijs en zal Els nooit in de steek laten waar ter wereld ik ook ben.

Ik kan het nu niet aan om terug te gaan… en val eindelijk in een diepe nachtmerrieloze slaap met op de achtergrond het rustgevende geluid van de cicades.



Calme

Frankrijk 2019 Posted on Thu, June 27, 2019 10:24:36

4 Calme…

De warme en rustige dagen vliegen voorbij als een zucht, iedere dag ontbijten we samen op het terras van de stacaravan van char en Jos afgewisseld met ontbijten bij ons. Dit zorgt wel voor meer werk aangezien we constant heen en weer lopen op zoek naar de boter, het zout, het broodmes of andere noodzakelijke zaken.

Dan heb ik het nu nog niet eens over wat in welke van de 4! koelkasten zit.

Maar ook hier hebben we snel onze eigen vakantiegewoontes ontwikkeld.

Gj kookt iedere dag de eitjes, Jos maakt koffie en Daniël zwaait en lacht de hele dag.

Hij begint de dag schoon en zit in een mum van tijd onder het kruim van soepstengels , croissant of lange vingers en bovendien is hij al heel snel zwart.

Het stuk extra vloerbedekking van onze “aanleuntent” is nu het Prive grondterritorium bij onze caravan.

Wanneer hij per ongeluk met handen en voeten in de aarde of op het dorre gras terecht komt gaat hij liggen wiebelen met handen en voeten in de lucht als een walvisje op het droge.

De grond is scherp van de naalden van onze enorme grote schaduwverschaffende ceder die prominent in het midden van onze campingplek staat.

In de paar dagen dat wij hier zijn heeft hij heel veel nieuwe dingen geleerd waar wij hem natuurlijk enorm voor prijzen.

Hij zwaait zo schattig naar iedereen die hij ziet dat de tranen van char regelmatig over haar wangen biggelen. Hij gaat overal tegenaan staan of het nu een stoel, de caravan, de tafelpoot of een mens is en laat zich gelukkig ook niet meer achterover vallen maar gaat keurig op zijn billen zitten.

Zo vertederend, dat kleine , zo verschrikkelijk gewenste, jochie breedlachend met zijn 2 kleine witte ondertandjes, zijn lichtblonde haartjes en schitterende blauwe ogen

Nog steeds gaat alles wat hij tegenkom zijn mond in om de pijn van de 4 boventanden die op doorkomen staan te verlichten.

Hij amuseert zich kostelijk met lege flessen, kommetjes en een bak water of als hij tijgert gewapend met het kleine rode bezempje over het grondzeil van de caravan.

Alles wat hij tegenkomt wil hij pakken, voelen of proeven… kortom hij houdt ons meer dan bezig!

Aan het einde van de middag zwemmen we in het binnenbad met Daniël in zijn grote en veilige band. Hij kraait en schatert het uit als Jos onder water duikt of met een plons voor hem in het water springt. Aan het begin van de avond slaakt iedereen een diepe zucht als het ventje schoon en tevreden zijn bed in gaat.

Tijd voor onszelf!

Met de babyfoon op tafel hebben we heerlijk de tijd voor een glas bubbels uit onze plastic glaasjes, gezellig kletsen en een avondmaaltijd die dagelijks bereid wordt door de onvermoeibare Gj.

Gj ziet dagelijks kans om nog hard te lopen of kilometers te gaan wandelen terwijl ik compleet energieloos de eerste dagen door worstel.

Vakantie kost energie.. de energie die eigenlijk meer dan op was.

Gelukkig hoeven we de eerste dagen niets behalve uitrusten en bijkomen van de enorme hectiek van het leven in Nederland!



Au soleil

Frankrijk 2019 Posted on Fri, June 21, 2019 22:03:34

3 Au soleil et sous la pluie…

Deze vakantie is anders dan anders, wij hoeven deze keer niemand wakker te maken maar worden wakker gemaakt.

Vroeg staat Charly aangekleed en wel voor het raam te roepen dat ze nu echt brood gaan halen. De hele familie is gewoon al aangekleed!

We ontbijten gezellig bij onze caravan en Daniël ontdekt weer allemaal nieuwe dingen waar hij tegen aan kan gaan staan en probeert overal op te klimmen met zijn tomeloze energie.

Na de koffie gaan we met z’n allen naar de Carrefour waar Daniël voor het eerst van zijn leven de winkel vanuit het winkelwagentje kan bekijken en nu nog meer dan in Nederland de aandacht van de vrouwen trekt.

Natuurlijk kopen opa en oma ook de verboden, ook te zoete, Franse lange vingers die hij klemvast in zijn knuistjes houd.

Terug op de camping gaan we voor het eerst naar het zwembad wat zo goed als verlaten is.

Dobberend in zijn grote, goedgekeurde zwemband drijft meneer rond van de een naar de ander en amuseert zich kostelijk.

Ook wij genieten van alles maar toch echt het meest van het kleine ventje.

Na zijn avondmaaltijd en het “verboden, want dat is te zoet” maar oh zo lekkere danoontje van oma is zijn eerste campingdag een feit.

Een doodmoe en vies ventje wordt weer heerlijk zwitsal schoon geboend in zijn badje door zijn ouders terwijl wij het eten voorbereiden.

Na een appje van Els, dat Thijs is overleden, is het over met onze zorgeloosheid.

Bovendien wordt ook onze geplande barbecue nogal wreed verstoord door dreigende regen en onweersbuien en als de lucht echt zwart begint te worden gaan we toch maar voor plan B.

Het vlees gaat terug de koelkast in en net voordat de buien losbarsten zitten de zijkanten in de voortent en komen de mannen net grote pizzadozen aanlopen.

Terwijl de buien boven ons losbarsten genieten wij van een overheerlijke pizza en een glas bubbels en proosten op het leven van Thijs, maar ook op deze bijzondere vakantie met 3 generaties.

Vanavond geen zin in spelletjes maar praten doen we des te meer.

Ook deze heerlijke maar toch ook verdrietige dag is snel vol en tevreden zoeken we op tijd onze bedden op.

Een dag met zon en met regen.. met een lach en met veel tranen.

Een dag met een gouden en met een zwarte rand.



Encore “en route”

Frankrijk 2019 Posted on Fri, June 21, 2019 21:53:29

2 Encore “En route”

Vroeg zitten we aan het ontbijt nadat wij in ieder geval bijna niet geslapen hebben.

De slaapbank kraakte en piepte, we hadden er iets teveel kussens vanaf gehaald, dat het een lieve lust was. Buiten werd het, terwijl het toch donker was, steeds drukker en rumoeriger, sirenes, gillende en lachende jeugd, vuilniswagens en heel veel auto’s waren meer dan aanwezig.

Na ons ontbijt moesten we nog alle, Jos is nogal bang voor inbraak in zijn auto, tassen en zakken weer de auto’s in proppen en dan zijn we klaar voor het laatste stuk route du soleil.

Onderweg mag Daniël nog een paar keer even los… grassprieten, steentjes, aarde en zand verdwijnen linea recta zijn mond in en op zijn babyzachte knietjes verschijnen al de eerste krassen.

Aan het begin van de middag rijden we het, oh zo vertrouwde, Boisson binnen.

Er lijkt weer niks veranderd.

Gertjan en ik gaan zelf de caravan maar ophalen omdat er niemand te vinden was die dit vervelende klusje voor ons wilde of kon doen.

Dit klusje viel eigenlijk meer dan mee want de, net schoongespoten, caravan stond al smachtend op ons te wachten en zat supersnel aan onze, net gerepareerde, trekhaak vast.

De 3 kilometer naar de camping was snel en zonder problemen gereden en de caravan stond nog sneller goed en waterpas op de mooiste, plek 15, van de camping.

Jos en gertjan stortten zich gelijk op het opzetten van de voortent totdat Jos zwetend opmerkte dat hij moest eten…en wel nu! Een suikerprobleem!

Na een groot en superzoet ijsje was het weer opgelost en konden ze snel het karwei afmaken.

Ondertussen amuseert Daniël zich prima en onderzoekt het hele terrein met zijn handen en natuurlijk met zijn mond, zijn ooit zo spierwitte (niet van de action) romper wordt zwarter en zwarter.

Na de hoognodige boodschappen halen we bij de snackbar van de camping patat met cheeseburgers, wat zoveel is dat de rest van de camping mee had kunnen eten.

Nadat char en ik Daniël uitgebreid in een splinternieuwe babybadkamer gebadderd hebben en hij weer omgetoverd is tot een superschone zwitsalbaby valt hij na een fles gelijk in een diepe slaap.

Gewapend met babyfoon, natuurlijk met camera, komen de jongelui weer terug naar onze plek waar we eindelijk rust hebben.

We gaan Mahjongen met een glas rosé erbij! Het is vakantie! We hebben nog een lange avond voor ons!

Ja ja… na 1 potje gaat het jonge stel ervan door met een laatste glas rosé in de hand.

Ze zijn versleten…

Samen zitten we nog even buiten en genieten van de doodse stilte en de eindeloze sterrenhemel.

Tevreden en gelukkig gaan bij ons ook op tijd, zowel van de caravan als van ons de luiken dicht!

Wanneer ik, zoals gewoonlijk, ‘snachts een keer wakker word giet het pijpenstelen en onweert het dat het een lieve lust is, ik draai mij toch gewoon maar weer een keertje om.

We komen hier al meer dan 20 jaar en ook dit weer, op deze plek, in onze eigen caravan voelt heel vertrouwd en veilig… we zijn weer een beetje “Chez Nous!”



On y va

Frankrijk 2019 Posted on Fri, June 21, 2019 21:49:56

1 On y va!

Na weken voorbereiden, het is namelijk niet niks om met zo’n klein ventje ver weg te gaan, is het eindelijk zover. We gaan met z’n vijven, 3 generaties naar het vertrouwde Chateau de Boisson!

De wekker staat vroeg terwijl eigenlijk alles (heel, heel veel) al klaar staat om in de auto gepropt te worden. Een enorme hoeveelheid luiers… dagluiers, nachtluiers en niet te vergeten zwemluiers. Een overvloed aan Olvarit, papjes, liga’s en babymelk.

Opblaasbanden, opblaasbadje, kinderwagen, campingbedje en niet te vergeten flesjes, bekertjes, bakjes, en billendoekjes, knoeidoekjes en natte washandjes.

Zelfs het complete Zwitsal assortiment gaat mee, “mam, Daniël Moet naar Zwitsal ruiken!”

Mijn enige angst deze morgen is nu nog dat de enige, maar “grote” koffer van Char en Jos nog in onze achterbak gepropt moet worden. Meestal lijkt een kofferbak groter dan dat hij in werkelijkheid is.

Gj gaat nog “even” verse broodjes halen op de fiets maar besluit om toch nog “even” een extra rondje te fietsen.

De laatste was kan afgehaald en mee naar char en we storten ons eerst maar op het beleggen van de broodjes.

Gelukkig krijgt Gj, niet geheel zonder moeite, de inductieplaat aan om de eieren te bakken.

Met een snelle blik blik op de zalm zie ik dat de “versblijfdatum” al enige tijd geleden is en deze kan dus jammer genoeg ongeopend de grijze zak in.

Dan maar broodjes gehakt en berliner dat is ook altijd lekker!

Char en Jos zijn zowaar ruim voor tijd reisvaardig en ontvangen ons popelend in een geheel schoon en opgeruimd huis!

Ik hoop niet dat ze dat alleen gedaan hebben omdat ik dan eindelijk eens niet zal gaan zeuren… Dit zou natuurlijk ook zo kunnen zijn omdat het halve inventaris van klein ventje is en mee moet.

Daniël staat ook al breedlachend en zwaaiend in de box te trappelen om weg te gaan.

De auto’s zijn vol en de zonnebrillen op. Het is 10 uur We gaan!

Na 2 uur stoppen we in België voor koffie en pauze. Het eerste kopje koffie uit een ingewikkelde machine bevat jammer genoeg alleen heet water maar daarna gaat het gelukkig beter. Ik ben overigens wel benieuwd hoeveel er van de creditcard is afgeschreven.

Onderweg zijn we nog 2 keer gestopt om Daniël even wat bewegingsvrijheid te geven en de eerste Franse grasspriet te eten. Aan het einde van de middag rijden we in het doolhof Dijon op zoek naar het appartement en na heel veel rondjes om de kerk vinden we eindelijk een groene deur.

Midden in een straat ligt een verborgen en mooi appartement waar Daniël eindelijk naar hartelust kan kruipen en klimmen om zijn energie kwijt te raken en wij dus ook want dat ventje is zo vlug als water!

Na zijn potje Olvarit en een pizza voor de jongelui gaan we weer naar buiten en lopen richting het grote plein met terrasjes en al snel zitten we heerlijk met het eerste “kersenbier” en een heerlijke aperol spritz.

Dat komt hard aan! Gj en ik hebben nog niet gegeten!

Wij gaan snel naar de Japanner voor een klein hapje en de jongelui gaan nog een rondje wandelen want het weer is nu echt geweldig.

Wij hebben de sushi nog niet eens op wanneer het stel alweer langs komt lopen… Daar zijn we weer!! Jos heeft niet echt veel aansporing nodig om nog een paar rolletjes sushi mee te pikken.

De jongelui vertrekken om een uur of elf de kelder in naar de douche en hun slaapkamer maar niet voordat ze ons nog wel toestemming om de douche en de wc te gebruiken hebben gegeven.

Na een glas rosé of 2 en een sigaar voor onze deur zoeken wij onze slaapbank op en na een beetje puzzelen storten wij ons op een enorm krakend en piepend maar kraakhelder bed.. Bonne nuit!

Attachment.png



Next »